Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2018-03-07

David Eddings – Belgariada

Nie znałem autora, nie znałem tytułu. Nie trafiłem na nią chociaż pochodzi z czasów mniej więcej tolkienowskich. Napisana w starym,  barwnym stylu. Czyta się niezwykle przyjemnie i długo. Bo to wielka księga, licząca solidne 1300 stron. 

Jeszcze nie skończyłem – dotarłem mniej więcej do połowy – ale już nie wytrzymałem i postanowiłem się podzielić wrażeniami. Bo jest się czym dzielić! To fantastyka w najlepszym wydaniu. Ciekawie nakreślony świat i różnorodni bohaterowie, tworzący drużynę i wyruszający… a jakże… na wyprawę, aby wykonać zadanie, które uratuje świat. Jak wiele pozycji opiera się na podróży przez różne krainy i zmaganiu się z niebezpieczeństwami i trudnościami.

Niby brzmi banalnie, ale wcale tak nie jest. To naprawdę dobra pozycja. Ciekawe koncepcje bogów, wykorzystania magii (i innych rodzajów mocy lub umiejętności), a także różnorodność rad. Jest zabawnie, uszczypliwie, a momentami krwawo. Skojarzeń z Tolkienem jakoś nie potrafię się pozbyć.

Wszystko zaczyna się od kradzieży Klejnotu, który od dawna chronił Zachód przed złym bogiem. Dopóki Klejnot przebywał w Rivie tutejszy lud będzie bezpieczny od niszczącej mocy. Garion, prosty chłopak z farmy, dobrze zna legendę o Klejnocie, ale co do magii pozostaje dość sceptyczny. Aż zrządzeniem losu przekonuje się, że nie tylko legenda Klejnotu jest prawdziwa, ale że on sam musi wyruszyć z misją niebezpieczną i niezwykłą, by go odzyskać. Garion bowiem jest dzieckiem przeznaczenia, sam los prowadzi go coraz dalej od domu, nieuchronnie pchając ku dalekiemu celowi, ku przerażającej konfrontacji z najczarniejszą magią – a od wyniku starcia zależeć będzie przyszłość świata.

Ciekawostka. Kiedyś dzieło wielotomowe wydane zostało w jednej pozycji. Słusznie. Bardzo dobre rozwiązanie, choć oczywiście mniej barwne.

Aktualizacja: opóźniłem publikację o dwa dni i… już skończyłem. To naprawdę dobra książka. POLECAM!