Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2013-10-29

Rysowanie, czyli atak na Rysy

To była chyba ostatnia okazja, żeby w takich warunkach wyruszyć w góry. Halny pozbawił najwyższe partie Tatr śniegu, więc postanowiliśmy zaatakować Rysy. Nie udało się. Musieliśmy wycofać się z wysokości ok. 2250 metrów. Z prozaicznego powodu – chociaż wyruszyliśmy o świcie, zabrakłoby nam czasu na powrót. I tak z Morskiego Oka wracaliśmy po zmroku.
Plan zawalił się już rano, kiedy okazało się, że do Morskiego Oka trzeba iść. Zakładałem, że pojedziemy bryczką, co pozwoliłoby nam zaoszczędzić czas i siły na dalsze odcinki. Niestety, niemal 10 kilometrów nudnej, asfaltowej trasy trzeba było pokonać pieszo. Jak się okazało tak wcześnie rano konie nie jeżdżą.
Z Morskiego Oka wyruszyliśmy nad Czarny Staw o 9.30. Pogoda była cudowna, a widoki zapierające dech w piersiach. Tuż po południu dotarliśmy do rumowiska, a następnie do “strefy łańcuchów”. Męcząca trasa. Zazdrościłem turystom, którzy wędrówkę rozpoczęli wypoczęci, po nocy spędzonej w schronisku…
Radziliśmy sobie świetnie, ale przed 14.00, jakieś 300 metrów (wysokości) od szczytu zdecydowaliśmy zawrócić. I tak ledwo zdążyliśmy. Do Morskiego Oka wróciliśmy o zmroku. Na parking jeszcze później. A następnego dnia… No cóż, to już tylko wypoczynek i odnowa w gorących źródłach, ale za to z pięknym widokiem na Tatry. Co z Rysami? Wrócimy na szczyt w przyszłym roku.