Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2013-03-08

Sąsiedzkie złośliwości

Ludzie ludziom zgotowali ten los… Niestety, taką mamy mentalność, że nic tak nas nie cieszy jak nieszczęście drugiego człowieka. Przeciętnego Polaka diabli biorą jak sąsiad kupił sobie nowe auto, dostał lepszą pracę lub zdecydował się na egzotyczne wakacje, na które on nie umie się zdecydować od lat. W bloku kilka mieszkań na krzyż, a wszyscy patrzą na siebie spode łba. Uśmiechniętych i szczerych twarzy brak. A przecież kiedyś tak nie było. Moja najbliższa rodzina to “przyszywane ciotki i wujkowie”, którzy wychowywali mnie razem z rodzicami. Jednak wtedy czasy były inne, pod pewnymi względami cięższe, a w każdym razie nikt się nie wyróżniał. Życzliwości w ludziach było więc więcej.
Dlaczego o tym piszę? Odwiedziłem wczoraj mieszkańców ul. Kotuchy 24b. Pokazali mi umazane masłem i kremem drzwi, skórki od banana i inne śmieci w dziecięcym wózku na korytarzu (w malutkim mieszkaniu zamieszkiwanym przez dwie rodziny nie ma na niego miejsca) i wyrwany kabel elektryczny z puszki w piwnicy. W takich warunkach nie da się żyć – mówią, i mają rację. Napięcia sąsiedzkie osiągnęły taki punkt, że musiała interweniować policja. Mieszkańcy czekają teraz na wizytę dzielnicowego. A złości w ludziach jest coraz więcej.Szanowni Państwo – czas się opamiętać. Radziłbym zająć się sobą i własnym życiem. Znaleźć sobie hobby, czy zająć się uprawą ogródka, a nie smarować masłem sąsiedzkie drzwi. Proszę mi wierzyć jest wiele innych zajęć, które przyniosą Wam więcej przyjemności i satysfakcji. A jeśli nawet sąsiad jest irytujący, to trudno. Uprzejme “dzień dobry” w zupełności wystarczy w codziennych kontaktach. Do przyjaźnienia się, czy toczenia sporów nikt nikogo nie zmusza. Życie jest wystarczająco skomplikowane, nie trzeba sobie wymyślać nowych i niepotrzebnych problemów.