Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2015-07-07

Dyktator w cieniu Cesarzowej

Dyktator Archipelagu Pieśla był niedoceniany. Podczas obrad Wielkiej Rady, do której został dopuszczony miotał wokoło groźne spojrzenia i mamrotał pod nosem komentując wystąpienie cesarzowej.
– Gapią się w nią jak w obrazek. A przecież ja to wymyśliłem – mruczał – To ja umożliwiłem te działania. Też mógłbym robić demokrację. Kocham demokrację.
Raz po raz trącał łokciem sąsiadów próbując zwrócić na siebie uwagę. Z żalem dostrzegł, że nie może już na nich liczyć.
– Pozbawiła mnie wszystkiego – zgrzytał zębami.
Trzeba przyznać, że tyran łatwo nie ustąpił pola, jednak słowa i gesty, które kiedyś budziły strach, dziś narażały go jedynie na śmieszność. Grzmiał z trybuny udając, że nie dostrzega ironicznych uśmieszków. Choć nie dawał tego po sobie poznać każdy z nich bolał jak nóż wbity w plecy przez najlepszego przyjaciela.
– Nie tak! To trzeba zrobić inaczej – w końcu nie wytrzymał i zaczął krzyczeć – Po mojemu.
Zapadła cisza. Cesarzowa spojrzała na niego zdziwiona, jakby dopiero teraz zdała sobie sprawę z jego obecności w pałacu.
– Czyli jak rozumiem… – tu zastanowiła się przez chwilę – miałabym robić mniej? Niewiele? Nic?
Skarciła go od niechcenia jak niesforne dziecko, które przerwało rozmowę dorosłym. Rajcy archipelagu zarechotali. To nie były już niewinne uśmiechy, czy delikatny śmiech. To był zwyczajny rechot. Cesarzowa skinęła głową i wszyscy wrócili do dyskusji. Na dyktatora nikt nie zwracał już uwagi. Czerwony na twarzy i trzęsący się z gniewu dawny wódz wybiegł z sali.
– To jeszcze nie koniec – odgrażał się w myślach i układał plany odwetu. W tym samym czasie Cesarzowa całkowicie o nim zapomniawszy oddała się bez reszty planowaniu świetlistej przyszłości.

c.d.n.

Tiopental Veritaserum
Dyktator 7 wysp archipelagu Pieśla” – odcinek 58

* Opowiadanie fikcyjne, ewentualne podobieństwo do osób i zdarzeń faktycznych jest przypadkowe.