Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2019-09-12

O “Polityce” słów kilka…

Polacy zawsze lubili dyskusje o polityce. Teraz tematu lepiej unikać, bo nawet na rodzinnych imprezach może doprowadzić do karczemnej awantury. Za to “Polityka” jest bezpieczna. Im bardziej kontrowersyjna, im gorsze komentarze – tym bardziej byłem ciekaw jaka jest naprawdę. Zwiastun ubawił mnie do łez i rozbudził moje oczekiwania. Komentarze je ograniczyły. Alleluja i do przodu!

Zwiastun jest rewelacyjny, zabawny i obejrzałem go wielokrotnie. Nawet pisząc ten tekst zerknąłem raz jeszcze.
– Czołem żołnierze!
– Czołem, Panie Ministrze!
– Zajebiście!!!

Plejada gwiazd, charakterystyczne postacie, scenariusz, który napisało (niestety) życie. Jako wierny fan Ucha Prezesa nie mogłem sobie darować Polityki. To taki film jak Kler – trzeba zobaczyć, żeby móc o nim dyskutować. Swoją drogą mam wrażenie, że Polityka i Kler są podobnie skonstruowane: brak spójnej fabuły, a jedynie wybrane “sceny z życia”. Przyznam jednak, że w Klerze bardziej mi to przeszkadzało.

Wracając do Polityki. Początek był słaby, ale może to wina Beaty Szydło, która aż tak barwna nie była. Za to kiedy na scenie pojawia się Misiewicz – impreza rozkręca się na dobre. Odjechany Macierewicz, kochający poseł Pięta, urocza posłanka Pawłowicz, ojciec dyrektor, urodziny Stalina… Nie ma nudy.

Brakowało mi zaskoczeń – za dużo odsłonił zwiastun. Może nie fabuły, ale ludzi, do których “dobrał się” reżyser. Takich bohaterów niezapowiedzianych było niewielu. Przez to film stał się dużo bardziej przewidywalny (a…. teraz będzie to!).

Nie lubię filmów Vegi, ale ten jak na jego dzieło był wyjątkowo delikatny. Momentami ubawiłem się do łez. Jeśli ktoś narzeka na scenariusz to chyba tylko dlatego, że nie zrozumiał, że tutaj scenarzysty nie było. Vega potraktował temat dość “dokumentalnie”, więc wiele cytatów znamy z programów informacyjnych.

Wywrotowy ten film nie jest, ale chyba też nie taki był cel. Przypomniał za to, momentami w niezwykle sugestywny i barwny sposób, największe wpadki, skandale i przepychanki, którymi raczy nas polityka ogólnokrajowa. Niektórych scen i ich bohaterów niełatwo będzie zapomnieć. Co innego usłyszeć o czymś w wiadomościach, a co innego zobaczyć to na własne oczy.

Jeśli coś mi przeszkadza, to ogromna dysproporcja między władzą a opozycją. Tej ostatniej właściwie w filmie nie było, a przecież jej liderzy uczciwie zapracowali na swoje miejsce w takim filmie. I powinni się w nim znaleźć… Może w kolejnej części?

W kinie było sporo śmiechu, ale po jego zakończeniu zapadła na sali cisza. Przez chwilę nikt się nie ruszał i nic nie mówił. Bo chociaż wszystko było dość zabawne, to ostatecznie pozostaje niesmak, kiedy człowiek uświadamia sobie, że niestety, autora nie poniosła fantazja, tylko mamy do czynienia z taką rzeczywistością. Większość osób uważa, że polityka to straszne bagno – jeśli ktoś miał inne zdanie, to ten film pozbawia złudzeń.

Alleluja  i do przodu!

ps. Dobrze obejrzeć film w szerszym gronie – można się pośmiać… Ja miałem tę przyjemność, że bawiłem się ze Sławą i Łukaszem. I zaraz po projekcji nabijaliśmy się z naszego kandydata. – Jak się Łukaszu przyłożysz, to masz szansę załapać się na drugą część 😉

ps2. Jak miło w sekretariacie usłyszeć na dzień dobry chóralne “Czołem Panie Prezydencie” 😉 😉 😉