Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2021-01-18

Cesarzowa się nudzi

Na Archipelagu panował błogi spokój. Cesarzowa siedziała w sali tronowej i zasadniczo… strasznie się nudziła. Od ostatniej bitwy minęły miesiące, zakurzony miecz wisiał na ścianie, zaśniedziała zbroja leżała porzucona w kącie… Cisza i spokój.

Zgoła odmienny nastrój panował w siedzibie Delegata, który nerwowo krążył po własnej, ciemnej komnacie. W niewielkiej grupie najbliższych spiskowców wylewał swoje żale.

– Nic… Dosłownie NIC nie znaleźli! Tyle sił i środków, a wszystko… na nic. Nie mają na nich nic. Nawet na tego cholernego Krztura. Wszystko wyssane z palca! Wymyślone! 

Grobową ciszę i nastrój ponurej rezygnacji raz po raz przerywały wybuchy złości. 

– A mieliśmy się go pozbyć raz na zawsze!! Później z nią poszłoby łatwiej…

Sytuacja była napięta nie tylko z powodu braku sukcesów służb infiltrujących pałac i najbliższe otoczenie Cesarzowej. Jurpol miał też inne zmartwienia. Wśród spiskowców trwała nieustanna rywalizacja o wpływy, a jego porażki nie przeszły niezauważone. Jego przeciwnicy wykorzystali okazję, żeby zagrozić jego pozycji. 

Skupiony na uprzykrzaniu życia Cesarzowej i walce wewnętrznej nie zauważył nawet kiedy w stronę Pieśli wyruszyły łodzie wypełnione odpadami ze krain centralnych. Śmierdzące i gnijące resztki, transporty pełne robactwa i szczurów miały wpłynąć do niewielkiego portu na obrzeżach Archipelagu. Podobno nawet pytano go o zdanie i nie wyraził sprzeciwu. 

Lukście poprowadził mały oddział wiernych wojów Cesarzowej i zatopił łodzie zanim dotarły do Archipelagu stając się bohaterem ludu. I zdrowo pogonił samego Delegata udowadniając mu, że stracił poparcie ludu.

– Niech to szlag! – krzyknął ciskając o ścianę pucharem. Kiedy krople wina opryskały współpracowników Delegat wyzywająco rozejrzał się po komnacie. Nikt nawet nie podniósł wzroku.

Najwierniejsi w tym czasie wciąż wytrwale rozpuszczali plotki i oskarżenia. Swoje kłamstwa powtarzali raz za razem, aż do znudzenia i dokładnie ten efekt osiągnęli…. czyli całkowite znudzenie ludu Pieśli.

Jurpol pochylił się nad skrawkiem papirusa skrobiąc coś gęsim piórem. Wiadomość wkrótce dotrze do właściwych uszu, a właściwie oczu. 

– Może tym razem coś znajdą! – warknął wypuszczając ptaka przez okno.

Kolejny donos. Kolejna szansa. W oczach spiskowców na krótko pojawiła się nadzieja, ale… szybko zgasła. Który to już raz…

c.d.n.
(przeczytaj wszystkie odcinki Dyktatora…)

Tiopental Veritaserum
(przynajmniej w części, w której zachował głowę na karku)
“Dyktator 7 wysp archipelagu Pieśla” – odcinek 93

* Opowiadanie fikcyjne, ewentualne podobieństwo do osób i zdarzeń faktycznych jest przypadkowe.