Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2025-03-14

Czy potrafimy ze sobą rozmawiać?

Jeśli chodzi o narzędzia i możliwości prowadzenia rozmowy, nigdy nie było lepiej. Mamy do dyspozycji niezliczone platformy, komunikatory i media społecznościowe, które pozwalają nam natychmiast reagować, wymieniać się opiniami i uczestniczyć w debacie publicznej. Ale czy naprawdę dobrze z tego korzystamy? Zwłaszcza gdy mówimy o jakości dyskusji publicznej?

Portali, komentatorów, stron, grup i zaangażowanych użytkowników przybywa z każdym rokiem. Wszyscy publikują informacje, dzielą się komentarzami, wyrażają swoje zdanie – często głośno i dosadnie. Ale czy ta różnorodność opinii przekłada się na lepszą jakość rozmowy?

Dawniej dyskusje toczyły się na forach internetowych, później przeniosły się na blogi i strony informacyjne. Dziś debatujemy niemal w czasie rzeczywistym, komentując wszystko – od najważniejszych wydarzeń politycznych po zdjęcie kotleta na talerzu. W teorii to ogromna szansa na społeczną wymianę myśli, ale w praktyce… no właśnie, jak to wygląda?

Stąd proste pytanie w nowej ankiecie internetowej na jednym z nowych piekarskich profili na FB – tym razem bez podtekstów politycznych czy samorządowych i bez punktów zapalnych do kłótni. Jak oceniacie jakość dyskusji w komentarzach na platformach, które odwiedzacie na co dzień?

Zagłosowałem. I jak na razie moje odczucia są dość powszechne. A jak jest u Was?

Oczywiście, za wcześnie, aby wyciągać ostateczne wnioski, ale jedno jest pewne – niezależnie od wyników i ocen, zawsze możemy zrobić coś, by jakość dyskusji była po prostu lepsza. W końcu to od nas zależy, jak rozmawiamy i czy potrafimy naprawdę słuchać innych.

W przestrzeni publicznej od lat komentarze publikuje profil Okiem Obserwatora23, a jakiś czas temu dołączył do niego kolejny – Polityka w Piekarach – SPI. Oba starają się przedstawiać swoje stanowisko w sposób rzetelny, wyważony i społecznie akceptowalny. Śledzę ich publikacje – z niektórymi się zgadzam, z innymi wręcz przeciwnie. Często mam ochotę coś dodać, doprecyzować lub spojrzeć na temat z innej perspektywy.

Bywa, że czytam i myślę: Dokładnie! Napisał, jak jest. Ale czasem mam odruch: Co za brednie! Jak można tak to przedstawiać? Jednak wiem, że to nie wynika ze złej woli, niechęci czy politycznych aspiracji. Po prostu patrząc na tę samą sprawę, możemy dostrzegać coś zupełnie innego. A przecież łatwiej nam zgodzić się z kimś, kto widzi świat tak, jak my.

Z drugiej strony każdy wie, że ludzie się różnią – czasem nawet w rodzinie nie sposób uniknąć sporów o poglądy. Najważniejsze, by potrafić o nich rozmawiać w sposób cywilizowany.

Czasami swoim dziennikarskim okiem spoglądam na wiadomości telewizyjne – oceniając jakość i rzetelność materiałów przedstawianych przez Polsat, TVN, czy 19.30. Szukam takiego sposobu, który uznaję za najlepszy, odrzucając skrajności jak Republika (skrajności w moim odczuciu). Podobnie z platform informacyjnych odrzuciłem ostatnio Onet, decydując się na śledzenie mniej “sensacyjnych”, “nachalnych”  i “klikalnych” wiadomości Interii. W miarę upływu czasu człowiek zaczyna doceniać w miarę rzeczowe przedstawianie faktów nad wywoływanie sensacji w celu uzyskania wyższej klikalności.

Zdaję sobie sprawę, że moje teksty i poglądy także mają swoich zwolenników i przeciwników. Z niektórymi moimi przemyśleniami na pewno się zgadzacie, z innymi nie. Czasami uważacie moje teksty za nudne, a czasami za zbyt agresywne. Mam tego pełną świadomość. Prawda jednak jest taka, że nie da się zadowolić wszystkich. A czasami pisząc jakiś tekst “polityczny” z góry wiem, że niektórym moim Czytelnikom się nie spodoba, ale mam poczucie, że musze odpowiedzieć na to co w mieście się dzieje. Wejść w polemikę – czasami ostrą.

Pamiętajcie – staram się pisać rzetelnie i opierać się na faktach, ale jednocześnie przedstawiam tutaj moje poglądy. Możecie i powinniście mieć własne. I o tym w sposób cywilizowany powinniśmy rozmawiać w komentarzach. Do czego zachęcam.

Z drugiej strony coraz częściej budzi się we mnie myśl, że zamiast tych przepychanek i nerwów wolę spokój. I ograniczam czas przed telefonem i komputerem, ograniczam czytanie skrajnych opinii, coraz rzadziej zaglądam na strony i profile nieprzychylnych mi ludzi, z którymi nie tylko nie potrafimy dojść do kompromisu, ale nawet rozmawiać bez emocji. Różnice nas dzielące są po prostu zbyt duże – nie zawsze ma więc sens podkreślać to kolejnymi KRZYCZĄCYMI komentarzami.

Miłej dyskusji i miłego weekendu życzę – w miarę możliwości offline.