Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

Żyjemy w XXI wieku, minęło już tyle lat od przyjścia Jezusa na Świat, a dalej na Ziemi władze sprawują Faryzeusze, którzy byli przeciwni Bogu przyjściu Jezusa na Świat i zaprzeczali, ze Raj jest w innym miejscu niż wskazywał Jezus. Jezus mówił ludziom, że Eden i Królestwo Boże i On sam nie pochodzi z tego świata, Faryzeusze i elita rządząca wmawiała ludziom, że Raj jest na Ziemi i ludzie walczyli o dobra ziemskie, zamiast o powrót do świata Bożego. Jezus powiedział, kiedy odrzucicie zło i życie w grzechu na Ziemi to powrócicie do Królestwa Bożego gdzie żyć będziecie znowu wiecznie, ci którzy rządzą cały czas światem zrobili jednak że ludzie zapomnieli o powrocie do Edenu, zwodzeni przez system który im przynosi bogactwo na Ziemi, a ludziom zagubienie.

Śmierć jest granicą życia , ale nie granicą miłości .

Gdzie trafiają samobójcy ? Kim są ? Słabeuszami ?

Minęła dwunasta i dzień spędzony przy grobach swoich bliskich, minął czas i chwila która przypomniała nam, że nie tak dawno jeszcze ktoś nam tak bliski był wśród nas i trudno jest czasami zebrać teraz swoje myśli i pogodzić się z tym, że stało się i ta ukochana osoba odeszła już na zawsze, w naszym życiu pozostawiając jakąś pustkę i miejsce w sercu które przypomina nam, że nie ma już tej ukochanej osoby wśród nas, osoby która otaczała nas miłością i dała tak wiele w naszym życiu, że czasami trudno jest pogodzić się z tym, że odeszła i nie wróci już nigdy, że odeszła już spoglądając teraz tylko z nieba i przypominając nam poprzez chwile spędzone razem przez ten wspólny czas za życia na życiowej drodze.

Mamo chciało by się powiedzieć stojąc przy oświetlonym grobie, dlaczego nie jesteś już wśród nas , dlaczego ta chwila przeminęła i musiałaś zostawić nas na ścieżce i kazać kroczyć już teraz samemu daleko od ciebie, bo granica jest teraz już tak wielka, że nie da się jej przekroczyć, bo rozdzieliła ona nas na odległość jakby jakąś inną warstwę, do której my nie mamy dojścia za życia, bo nas czas jeszcze nie dobiegł do końca i miejsca, gdzie może ponownie się spotkamy i zobaczymy w miejscu teraz nam jeszcze nie znanym, które kiedyś może otworzy jednak nam bramy, gdzie znów staniemy obok siebie i odrzucimy ból i rany, które rozdzieliły nas za życia na Ziemi aby połączyć nas razem znowu na nowo w świecie Bożym w Raju.

W Piekarach lampiony zaświeciły i oświetliły miejsce naszych bliskich.
Serca zbliżyły się znów przywracając nasze myśli. o tym ile przeżyliśmy razem wspólnych chwil i więzi jaka łączyła nas za życia przypominając o smutku i utracicie jakiejś małej swojej części, która niekiedy jest dla nas niepojęta, że tej osoby nie ma już wśród nas. Bez niej inaczej się nam teraz żyje i wraz z jej odejściem zmienia się nasze życie, lecz chwila powraca, wspomnienie i to co łączyło nas za życia, właśnie w tym dniu bo idziemy aby zapalić i spotkać się właśnie w tym miejscu , gdzie spoczywa ten ktoś nam tak bardzo bliski, który odszedł już na zawsze i pozostanie już teraz tylko w naszych myślach i naszej pamięci.