Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2017-03-13

O sile ludzkiego umysłu

Gdybym miał trafić na bezludną wyspę i mógł zabrać jedną książkę, to byłaby to powieść Ayn Rand. Prawdopodobnie byłby to Atlas Zbuntowany, bo jest bardziej skomplikowany i obszerniejszy niż Źródło. Obie książki są jednak podobne i wypływają jedna z drugiej.

Kiedyś najważniejszą dla mnie pozycją (i grubą, co jest ważne na bezludnej wyspie) był Władca Pierścieni, później Tad Williams i jego “Inny Świat”, a teraz Ayn Rand i jej powieści. A prawdziwym ideałem byłoby zabranie całego tego “kompletu” To najważniejsze książki mojego życia, do których dodałbym jeszcze “Małą księżniczkę” (z osobistych powodów i myślę, że każdy ma taką swoją książkę z dzieciństwa).

Na początku było źródło. To historia nieprzeciętnie uzdolnionego architekta, Howarda Roarka, który nie podporządkowuje się powszechnie panującym poglądom i gustom. Pracuje najlepiej jak potrafi, wierząc, że kompetencja i dobrze wykonana praca jest ważniejsza niż układy, pochlebstwa i znajomości.

Atlas Zbuntowany to już coś więcej. To już nie historia jednego człowieka, ale całego świata. Genialny przedsiębiorca zmienia się w bezwartościowego playboya, wielki przemysłowiec pracuje na rzecz własnego upadku, kompozytor porzuca karierę w noc swego triumfu. Najcenniejsze jednostki znikają z dnia na dzień porzucając swoje firmy, sklepy i fabryki. To strajk ludzi umysłu.

Tym co łączy obie książki jest bohater osiągający sukces dzięki własnej pracy, pomimo wynikających z tego konfliktów z innymi. Ayn Rand pod osłoną beletrystyki – tak naprawdę sprzedaje nam filozofię obiektywizmu. I robi to po prostu genialnie.

Nie wiem ile razy czytałem już obie książki. Czasami całe, innym razem fragmenty. Obie są już mocno wyeksploatowane, poplamione, mają zagięte brzegi.

W weekend byłem w górach. Zakopane może się pochwalić fantastyczną księgarnią. Zawsze wyszukam tam coś cennego. Tym razem na półce dostrzegłem nowe wydanie obu książek, w pięknej, twardej oprawie. Bez wahania kupiłem obie “cegły”. To efekt mojego książkowego snobizmu. Władcę Pierścieni też mam w wersji “czytanej” i “pięknej”. Wspaniałe, pachnące świeżą farbą, pasujące do siebie i w twardych oprawach doskonale prezentujące się na półce. Ten zakup po prostu mnie uszczęśliwił.

Podsumowując: polecam wycieczkę do księgarni (niekoniecznie w górach, ale dlaczego nie) i lekturę tej wyjątkowej powieści. Kto wie, może sprawi, że uwierzycie w siebie i stwierdzicie, że życie ma sens?