Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2014-02-12

Dykator: porażka sPISkowców

Narada wojenna trwała, kiedy na salę wpadł posłaniec.
– Monalisa raniona. Poważnie raniona – mężczyzna wydyszał ciężko i złapał dzban wina.
– Zatem wieści pomyślne… – powiedział Krztur strącając jedną figurę z szachownicy.
Najbliżsi współpracownicy opozycjonisty spojrzeli po sobie zdziwieni.
– To nie jest śmiertelna rana. Ta walka jeszcze potrawa. Ksewer może stanąć po ich stronie. Poza tym dyktator…
Przywódca uciął dyskusję podniesieniem ręki.
– Nie możemy walczyć z wszystkimi na raz. Uderzymy w najsłabszych. Na archipelagu nie ma miejsca dla niegodziców, zdrajców i wiarołomców. Czas rozbić sPISkowców. Skończyć z nimi ostatecznie. Chcieli wojny – to ją dostaną. To nie może być zwyczajna potyczka. To ma być rzeź. Okrutna, pozbawiona listości, o której będą śpiewać pieśni!
– Śpiewać jeszcze nie śpiewają, ale Monalisa ma swój pierwszy wiersz – wtrącił dowódca gwardii.
Radosny rechot wojów wprowadził wyraźne rozprężenie na sali. Zwycięzcy dworowali sobie z nieustraszonej wojowniczki i jej partnera.
– Masz plan? – pytanie zadał Ciunat, młody, ambitny wilk Krztura.
– Plan? Nie… plan to za mało. Mam coś więcej.
Wódz wraz z dowódcami pochylili się nad mapą szeptając, jakby w obawie, że ktoś mógłby ich usłyszeć. Właśnie decydowali o losach archipelagu. Kiedy wreszcie się wyprostowali nikt nie miał wątpliwości.
– Krztur! Krztur! Krztur! – krzyczeli uderzając obnażonymi mieczami w okrągłe tarcze. Byli lepiej wyposażeni, przygotowani i liczniejsi. Przywódca miał plan. Zwycięstwo było jedynie kwestią czasu. Krótkiego czasu. Niewidoczna pętla na szyi już się zaciska. – Krztur! Krztur! Krztur!

c.d.n.

Tiopental Veritaserum
Dyktator 7 wysp archipelagu Pieśla” – odcinek 44

* Opowiadanie fikcyjne, ewentualne podobieństwo do osób i zdarzeń faktycznych jest przypadkowe.