Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2014-06-08

Dyktator: dyskusja

Mężczyzna leżał związany u stóp dyktatora. Mimo to wodza chroniło dwóch potężnych wojowników.
– Trochę sobie porozmawiamy – powiedział Stakor patrząc groźnie na więźnia.
Mężczyzna z trudem uniósł głowę.
– Ale…
Kopnięcie w brzuch pozbawiło go powietrza. Strażnik beznamiętnie dokończył dzieła trafiając jeszcze dwukrotnie w czułe punkty. Mężczyzna jęczał z trudem łapiąc oddech.
– Mam więc kilka prostych pytań, na które oczekuję odpowiedzi.
Jeszcze zanim mężczyzna zdążył otworzyć usta otrzymał uderzenie, które niemal pozbawiło go przytomności. Z gardła wydobył się jedynie słaby jęk. Nie miał siły nawet krzyczeć.
– Od jak dawna jesteś na moim archipelagu? – wreszcie padło pytanie.
Wojownicy podnieśli zmaltretowanego więźnia. Jeden z nich złapał go pod pachami i trzymał przed sobą. Drugi dwukrotnie uderzył go w twarz otwartą dłonią. Mężczyzna szeroko otworzył oczy.
– Od jak dawna – warknął dyktator.
Więzień z trudem przełknął ślinę z krwią. Któreś z kopnięć musiało rozciąć łuk brwiowy.
– Ja… – zaczął cicho kiedy spadło kolejne uderzenie.
– Po co tu przyjechałeś? Kiedy? Co robiłeś w Organizacji Izbowej? Kto dostarczył sfałszowaną tabliczkę głosu? – pytał coraz bardziej nerwowo dyktator.
Kolejne uderzenie pozbawiło więźnia przytomności. Bezwładne ciało runęło na kamienną posadzkę.
– To mój Archipelag – ryknął Stakor kopiąc leżącego – Mój! Mój towar, moje wyspy. Mów! Mów wszystko!
Wreszcie zmęczony wódz przerwał przesłuchanie.
– Bez twojej pomocy ta dyskusja nie ma sensu – powiedział. Jeszcze raz kopnął leżące ciało i gestem nakazał je usunąć. Zdecydowanie psuło wystrój pałacu.
– Do tej rozmowy trzeba będzie jeszcze powrócić – pomyślał dyktator i zajął się innymi sprawami.

c.d.n.

Tiopental Veritaserum
Dyktator 7 wysp archipelagu Pieśla” – odcinek 50

* Opowiadanie fikcyjne, ewentualne podobieństwo do osób i zdarzeń faktycznych jest przypadkowe.