Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2012-12-29

Dyktator – multiplikacja

Tiopental Veritaserum
„Dyktator 7 wysp archipelagu Pieśla” – odcinek 14 (posłuchaj mp3)

Ksewer, największy rajca archipelagu cierpiał. Nadęty jak balon to tracił, to zyskiwał ostrość wyrazu. Do tego proces połączenia osobowości był.. bolesny. Czarodziej, który rzucił zaklęcie ostrzegał go przed konsekwencjami, ale Ksewer się nie wahał. Co znaczy kilka chwil bólu i udręki skoro dzięki temu można pojawiać się niespodziewanie w kilku miejscach jednocześnie. Jednak w tej chwili, napięty do granic możliwości i wręcz unoszący się nad fotelem, wielki rajca był gotów zrewidować swoje poglądy. Ból był już nie do zniesienia. Nagle huknęło, jakby Ksewer puścił niewiarygodnie wielkiego bąka i jego ciało, już normalnych rozmiarów, opadło na fotel. Proces połączenia został zakończony.
– Cholera jasna, jestem na to za stary – westchnął rajca. Teraz kiedy jego umysł i ciało znów stały się całością szperał w zakamarkach pamięci sprawdzając czym to zajmowały się jego poszczególne “części”. Co mówił i czym się tak naprawdę zajmował? Niestety, jak zawsze natrafił na luki w pamięci. Zaklęcie nie było idealne.
– Niech to szlag!
Ludzie już dawno zwrócili uwagę, że bierze na siebie więcej niż jest to możliwe. Jak jeszcze zauważą, że nie wie co mówi i robi, zaczną się kłopoty. Tymczasem znów został obarczony kolejną zaszczytną, społeczną funkcją. Wygryzł pomniejszych rajców i innych kandydatów, bo duma nie pozwoliła mu odpuścić. Teraz jednak się martwił, bo zdawał sobie sprawę, że nawet multiplikacja ma swoje ograniczenia. W najtrudniejszych dniach dzielił swój umysł i duszę na siedem części, a przecież i to nie wystarczało. W pracy niemal go nie widywano, a jeśli nawet był obecny to jedynie ciałem, bo umysł w tym czasie pracował zupełnie gdzie indziej. Na szczęście roboty nie straci, bo chroni go słowo dyktatora. Ale zaczynał tracić wiarygodność.
– Może trzeba trochę odpuścić? – zastanawiał się patrząc w lustro Ksewer. Natychmiast jednak w jego głowie odezwał się inny, bardziej zadziorny i arogancki głos, który zagłuszył rozsądek – A przyszłość? Nasze ambicje? Kto zastąpi dyktatora, kiedy nadejdzie właściwy moment? My! Nie możesz tego zaprzepaścić!
Wielki rajca nie zamierzał niczego zaprzepaszczać. Skoro multiplikacja nie wystarcza są jeszcze inne opcje. Klonowanie i multiplikacja klona. Tak. Błyskotliwy umysł zawsze znajdzie jakieś rozwiązanie. A dzięki temu będzie mógł pokazywać się jeszcze częściej i jeszcze większej ilości ludzi. Tak, tak. Ich głos może kiedyś nabrać znaczenia. Lepiej, żeby go wtedy dobrze znali. Tak, tak… Największy rajca archipelagu potrafił wybiegać myślą w przód.

c.d.n.

* Opowiadanie fikcyjne, ewentualne podobieństwo do osób i zdarzeń faktycznych jest przypadkowe.