Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

Szanowny “Anonimie”. Komentujesz tylko dla samego komentowania, szukasz dziury w całym, czepiasz się ludzi bez powodu. Mój wpis był dodany w konkretnym celu, chciałem zwrócić uwagę na mały problem, którego rozwiązanie zwiększy bezpieczeństwo uprawiających sport w naszym mieście i tyle. Pogardliwe określenia typu “demony sportu” sobie daruj, jeżeli nie wiesz jak jest naprawdę. Dla Twojej wiadomości, w roku 2014 przebiegłem 4287 km, więc podejrzewam, że o sporcie trochę pojęcia mam.

Czytaj tekst ze zrozumieniem albo przypomnij sobie jak wyglądały chodniki wczoraj wieczorem i wtedy dopiero komentuj lub “się rozwalaj” 🙂

Gdyby tak władze miasta zadbały o to, aby z naszego Orlika można było korzystać także przy kiepskiej pogodzie, więc wtedy, gdy potrzeba dla sportowca (biegacza) jest szczególna, bo warunki chodnikowe są fatalne. Dzisiaj ok 18-tej wsiadłem w samochód i pojechałem zrobić kilkanaście kilometrów na obiekt przy LO, lecz niestety nic z tego nie wyszło, bo bieżnia była pokryta błotem pośniegowym, którego usunięciem nikt się nie zajął. W latach ubiegłych, bieżnia zazwyczaj choć w części była odśnieżona i dało się bezpiecznie pobiegać, więc dzisiaj spore rozczarowanie mnie spotkało. Może jest szansa, aby do zakresu obowiązków zatrudnionych tam osób dodać taką czynność, przecież w ostatnich latach śnieg nie pada za często i pracy z tego tytułu nie będzie aż tak wiele, a korzyści dla sporej liczby rodzimych biegaczy – nieocenione. W naszym mieście nadmiarem obiektów sportowych nie grzeszymy i dobrze będzie zadbać przynajmniej o to, co mamy.

Stały trend prozdrowotny widać już od paru lat, a jego dynamika nie spada. Orliki pełne ludzi – przynajmniej ten przy LO – grających, biegających, chodzących z kijkami (aż do późnego wieczora) a ścieżki rowerowe i leśne trakty pełne śladów butów i opon. To świetne pole do popisu (i jednocześnie egzamin z odczytywania potrzeb mieszkańców) dla samorządu. W lesie brakuje miejsc dla ludzi starszych, gdzie mogli by na chwilę odsapnąć (a wystarczy kłoda drewna na dwu pniakach), na trasach do lasu prowadzących też brakuje ławek – np. pomiędzy nowym a starym osiedlem. Słyszałem to z ust co najmniej 2 nie znających się osób.