Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2014-05-15

Dyktator – tryumf mrocznego wojownika

To było zaledwie kilka dni, ale jej wydawało się, że minęły długie tygodnie. Loch, w którym ją trzymano był ciemny i wilgotny. Nie wiedziała gdzie jest, co się dzieje i co ma robić. Była głodna, bo nikt jej nie karmił. Nie dostawała też wody, ale spijała wilgoć z kamiennych murów. Nie potrafiła zaspokoić pragnienia, ale przynajmniej mogła przeżyć.
Dokładnie zbadała pomieszczenie i wiedziała, że nie ma szans się wydostać, bo od świata oddzielały ją kamienne mury i grube kraty, ale wierzyła, że w każdej chwili sPISkowcy przyjdą jej z pomocą. Kiedy więc usłyszała kroki była przekonana, że wreszcie jej nieme prośby zostały wysłuchane. Kiedy nadeszli stała już przy kratach.
– Precz!
Krótki, suchy rozkaz przywrócił ją do rzeczywistości. To nie byli jej przyjaciele spiskowcy. To był on. Jej nocny koszmar. Zbizdo – mroczny wojownik. Z tym samym szaleńczym uśmiechem, który miał na twarzy gdy mordował jej ochronę, złapał ją teraz za włosy i wywlekł z celi. Została brutalnie sprowadzona do przystani, gdzie stała stara i cuchnąca galera.
– Przeżyję... – poczuła nagły napływ nadziei.
Szorstkie, męskie dłonie wepchnęły ją na statek. Wystarczyło kilka chwil aby ląd pozostał w tyle.
– Dokąd mnie zabierają? Gdzie moi przyjaciele? – myśli jak szalone przebiegały jej przez głowę. Przestraszona spojrzała w stronę brzegu. Mroczny wojownik patrzył na nią i śmiał się. Zanim odwrócił się i odszedł zdążyła jeszcze zobaczyć obnażony miecz. Nieme ostrzeżenie i obietnicę zarazem. Zrozumiała, że jej dotychczasowe życie zostało stracone.

c.d.n.

Tiopental Veritaserum
Dyktator 7 wysp archipelagu Pieśla” – odcinek 49

* Opowiadanie fikcyjne, ewentualne podobieństwo do osób i zdarzeń faktycznych jest przypadkowe.