Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

Na Twoje pierwsze pytanie tak naprawdę odpowiedziałem w swoim pierwszym poście. Po pierwsze “pracownik MOPRu” jest umowny i mam na myśli szerokie grono pracowników sektora publicznego. Pytasz dlaczego dana osoba pracuje za taki hajs? Wydawało mi się, że już wystarczająco na ten temat napisałem wyżej.
Jeżeli chodzi o posiadanie wyższego wykształcenia, to mieć wyższe wykształcenie nie jest równe posiadać kwalifikacje na dane stanowisko. Istotnym też jest, jaki to był kierunek. Wiesz, samo ukończenie szkoły wyższej nie jest gwarancją sukcesu i nie zapewnia wyższych zarobków. Nawiasem mówiąc, ja dotarłem do liczby 46,3%, nie ponad 50% Kto ma pracować na stanowiskach niewykfalifikowanych? Po pierwsze pracują na nich również młodzi, którzy posiadają wykształcenie bez wymaganego na wielu stanowiskach doświadczenia zawodowego. Jednak przede wszystkim pracują na nich osoby starsze od wyłuskanej przez Ciebie grupy. Żeby nie być gołosłownym: osób w wieku 25-34 w 2022 było (w tyś.) 3446,8. Grupy o mniejszym już odsetku z wyższym wykształceniem, to wiek 35-44 – 4408,5, czy też wiek 45-54 – 3678,0. Są to suche dane z rocznika statystycznego pracy 2023 opublikowanego przez GUS. Do tego jeszcze pamiętajmy o bezrobotnych z wyboru, którzy też by mogli bez problemu zapełniać wakaty na stanowiskach niskokwalifikowanych. Jak więc widzisz, potencjał na zapełnienie tego typu stanowisk jest bardzo duży i Twoje pytanie “kto ma na tych stanowiskach pracować?” ma prostą odpowiedź.
Problem tego, że zaledwie 6% osób ze wskazanej przez Ciebie grupy pracuje w swoim “fachu” ja upatruję w wyborze byle jakich studiów, które nie miały delikwentom dać wykształcenia, a papier. Rossmann ma takie wymagania? Cóż, moim zdaniem zawyżone i nie adekwatne do charakteru pracy.
Kurs na kasę – spoko, ale wyższe wykształcenie nie ma raczej uzasadnienia.
Koledze gratuluję zarobków, nie zazdroszczę i wolę swoją pracę. Jak już pisałem, niech każdy sam wybiera.
Jeżeli dla Ciebie “spłaszczenie siatki płac” to powiedzenie janusza biznesu, to do tego grona zalicza się chociażby ekspert ds. rynku pracy Konfederacji Lewiatan, główny ekonomista Pracodawców RP i wielu innych. Masz rację z sektorami, które głównie się z tym borykają. Szkoda, że nie dociekasz czemu akurat tam jest problem… Najniższa krajowa to nie tylko wzrost wynagrodzenia brutto pracownika, ale znacznie większy wzrost kosztów pracodawców. Sfera budżetowa bardzo często w minionych latach nie otrzymywała z “centrali” środków na pokrycie tego wzrostu. Wypłacić trzeba, żeby to zrobić to skądś trzeba zabrać. Nie ma przy tym mowy, by ci zarabiający więcej niż najniższa krajowa dostali jakąkolwiek podwyżkę. Co rok jedna lub dwie podwyżki – reszta dalej stoi w miejscu. Skąd mikroprzedsiębiorca ma brać środki na te podwyżki? Albo zredukuje i tak kiepskie zatrudnienie albo przekształci się w jednoosobową działalność, żeby tylko przetrwać.

Jeżeli chodzi o ostatnią kwestię przez Ciebie poruszoną, to nie wiem skąd masz dane, ale mnie one nie interesują. Ja naszej polityki wynagrodzeniowej i podatkowej nie zmienię. To już niech jest znane decydującym o naszym losie. I nie, nie mam potężnej wiedzy, łączę kropki po swojemu, trochę czytam, czasem zaglądam w różne dane statystyczne (jak Ty), a przede wszystkim w tym temacie – widuję często problemy o których piszemy w realnym życiu.

Pozdrawiam

Thx za merytoryczna odpowiedź

Ale co ma do rzeczy przekonanie Iksińskiego? Antyszczepionkowcy, płaskoziemcy też mają przekonania 😉
Jakiej odpowiedzialności? Wszystko zależy od Pracodawcy. Są mechanizmy: kontrole zewnętrzne, wewnętrzne, są regulaminy, kary dyscyplinarne. To, że ktoś w jednym miejscu udaje że nie widzi i słyszy, nie oznacza że wszędzie tak jest.
Co do jakości pracy MOPR, oceny pracowników – nie wnikam. Nie korzystam, swojego zdania więc nie mam, a nie będę kierował się opiniami innych, bo te są różne i sprzeczne w sobie. Tutaj rola Dyrekcji w tej sprawie.

Bartuś wracaj do pracy yntelygencie