Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2017-01-10

Rozmowy o reformie edukacji

Jak finansowana jest edukacja, dlaczego jest mniej uczniów niż kiedyś, jak liczne powinny być klasy, gdzie można szukać oszczędności i jak rozwiązać problemy, które stworzyła rządowa reforma edukacji? Tematy rozmów na temat zmian w piekarskiej oświacie są naprawdę szerokie. Poruszaliśmy kwestie demograficzne, spadku ilości mieszkańców miasta (a co za tym idzie uczniów) oraz sposoby przeciwdziałania temu zjawisku dochodząc do konieczności budowy nowych mieszkań i domów. Nieustający problem to finanse. Teoretycznie w mieście są pieniądze – sprzedajemy tereny inwestycyjne, mamy gotówkę, ale… nie można jej zgodnie z prawem przeznaczyć na finansowanie wydatków bieżących. Nie można także zaciągnąć kredytu. Na ten cel pieniądze muszą pochodzić z dochodów bieżących, a one są ograniczone, zależą od ilości i zamożności mieszkańców oraz kondycji piekarskich firm. Żeby zwiększyć nakłady na edukację, trzeba znaleźć oszczędności – innymi słowy oszczędzając na utrzymaniu budynku i opłatach, możemy te pieniądze przeznaczyć np. na utrzymanie mniej licznych klas. Mniej licznych – czyli droższych, bo z mniejszą subwencją. Złożoność tematu jest naprawdę duża, a całość problemu należy rozpatrywać z perspektywy całego miasta. Nie jest to łatwe, bo przecież “koszula bliższa ciału”. No i temat, który martwi najbardziej nauczyciele – jak z pracą? Dziś nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Dyrektorzy podstawówek przygotowują arkusze, sprawdzane są godziny i będziemy liczyć, czy dla wszystkich wystarczy godzin. Jest też wiele niewiadomych, których rozjaśnienie należy do rządu. Myślę, że do końca lutego będą konkretne wyliczenia. Robimy wszystko, żeby “wycisnąć” z tej reformy wszystko co możliwe – dla dzieci, dla nauczycieli, dla miasta. Co nie zmienia faktu, że okres przejściowy będzie wyjątkowo trudny.