Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2017-01-31

Radni blogi “piszą”, profile FB “prowadzą”, strony zakładają

Im bliżej wyborów tym zwykle aktywność twórcza radnych, kandydatów na funkcje wszelakie, czy nawet całych ugrupowań zwykle rośnie. Wielu aktualnych i byłych radnych pisało blogi, zakładało strony, czy co teraz najpopularniejsze, udzielało  się i nadal to robi na facebooku. Z raczej mizernym skutkiem. Najdłużej chyba wytrwał były prezydent, choć wielomiesięczne przerwy i brak dialogu z Czytelnikami nie przysporzyły mu popularności. Monologi władcy należą już do innych czasów, innej epoki. Jakby na to nie spojrzeć, znaczenie ma również sama treść. Przeglądając różne strony doszedłem do wniosku, że nie wystarczy jedynie szukać pretekstu, żeby wbić szpilę przeciwnikom politycznym, napisać, że “zła passa pary prezydenckiej trwa”, lub tłumaczyć rywalowi, że “Prezydent RP nie stoi na czele rządu”…  To chyba jednak trochę za mało, żeby zaistnieć. Kiedy Czytelnik widzi pojawiające się w spoooorych odstępach czasu wpisy z gatunku “nie lubię Turzańskiego, tudzież Umińskiej-Duraj” wiarygodność bloga, profilu, czy strony gwałtownie spada. Czasem wypadałoby napisać coś więcej. Poruszyć problem, zaproponować rozwiązanie, rozpocząć dyskusję na konkretny temat. Wrzucenie selfie ze spaceru, zdjęcia “z ważną osobistością” czy też życzenia wszystkim “miłego dnia” to chyba jednak zbyt mało, jak na osoby z “ambicjami politycznymi”. To jednak nie wymaga wysiłku, myślenia i zabrania stanowiska w konkretnej sprawie. Dziesięć lat prowadzenia bloga nauczyło mnie jednego. Żeby pisać codziennie – trzeba mieć coś do powiedzenia. Poza tym, to jednak ciężka praca, wymagająca systematyczności, dyscypliny i pewnych… umiejętności. Najlepiej, kiedy tak jak w moim przypadku, jest to pasja. Jak ktoś się zmusza do pisania z przyczyn politycznych, to prędzej czy później… przestanie pisać, nie opłaci domeny… w każdym razie zniknie z świadomości Czytelników. Bo zaufanie i “oglądalność” buduje się nawet nie miesiącami, ale… latami. Nic mnie tak nie ubawiło jak nowa strona lidera opozycji, która pojawiła się zaraz po wyborach, a umarła tuż po tym jak prezydent powołała mnie na swojego zastępcę. Wpisy można było policzyć na palcach jednej ręki, a po kilkunastu dniach strona zamarła. Jasne, “wisiała” w necie dłużej, bo domena była opłacona na rok, ale teraz śladu po niej już nie ma. Rządzący zapowiadają jednak wcześniejsze wybory, zakładam więc, że już wkrótce pojawi się coś nowego. Słyszałem coś nawet o całym “portalu informacyjnym”, co raczej znaczy, że ktoś nie zdaje sobie sprawy o czym mówi. To znacznie bardziej wymagająca sprawa niż blog. Dziś jedyną osobą, która traktuje sprawę poważnie to Jerzy Kozera, prowadzący facebookowy profil “Okiem Obserwatora23”. Uważnie przygląda się wydarzeniom w naszym mieście, opisuje prace radnych na komisjach, relacjonuje sesje Rady Miasta, patrzy nam wszystkim na ręce i komentuje podejmowane decyzje. Robi naprawdę kawał dobrej roboty – przypominając wypowiedzi z minionych lat, odsyłając do źródeł i wskazując artykuły różnego pochodzenia odnoszące się do sytuacji lub wydarzeń w naszym mieście. Jeśli chodzi o zdjęcia – to czasami zaskakuje mnie szybkość zdobywania materiałów. Przyznam, że sam często korzystam z “Obserwatora” jako źródła odnośników, cytatów, danych czy zdjęć dla publikowanych przeze mnie informacji. I poważnie traktuję pojawiające się tutaj uwagi i krytykę – merytoryczne i wnoszące coś do dyskusji na temat problemów. Wszystkim “zapalonym blogerom politycznym” polecam wizytę na tym profilu w celach edukacyjnych.

Profil “Piekary Śląskie Okiem Obserwatora23”