Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2021-11-01

1 listopada…

Im człowiek starszy, tym trudniejszy to dzień. Coraz więcej osób żyje już tylko w naszej pamięci i wspomnieniach. Tym więcej powodów do zadumy i refleksji. Czas zwalnia i przynosi jedną myśl… nie marnujmy czasy na rzeczy, które tak naprawdę są nieważne. 

Nie odwiedzam wielu grobów, ale wspominam coraz więcej osób. Babicę Józię, dziadka Lolo, mojego tatę Janusza, do którego z biegiem czasu jestem coraz bardziej podobny. Mirka, przyszywanego wujka – najlepszego na świecie, Strusia – kumpla z wyprawy na Islandię, Dawida, z którym zrobiłem niejeden materiał telewizyjny. Gabrysię, która inspirowała mnie i wiele innych osób w mieście, Sylwię – moją wychowawczynię z podstawówki, której nie zdążyłem nigdy powiedzieć osobiście jak bardzo mnie ukształtowała…

Każdego roku osób, które odeszły jest więcej… Któregoś dnia czeka to samo każdego z nas. Tym bardziej szkoda czasu na przepychanki, idiotyczne konflikty – trzeba wykorzystać dany nam czas jak najlepiej. A o tych, którzy odeszli należy pamiętać – nie tylko od święta, ale każdego dnia. Wciąż żyją tylko dzięki nam. W naszej pamięci i naszych sercach.

1 listopada, czyli w Dzień Wszystkich Świętych, wspominamy wszystkich, którzy żyli przed nami, naszych bliskich, przyjaciół, rodziców, krewnych, znajomych, stawiając kwiaty oraz zapalając znicze. Ze świętem zmarłych związany jest ogień – symbol pamięci, wdzięczności i modlitwy. Tego dnia wspominamy Piekarzan, którzy odeszli od nas, zarówno w ostatnim roku jak i w ciągu minionych lat. Proszę abyśmy dzisiaj o nich pamiętali!

Sława Umińska-Duraj