Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2017-04-21

Niuchacze Cesarzowej

Niewielkie stworzenie przypominające perskiego kota, ze świńskim ryjkiem, smoczymi skrzydłami i długim, cieniutkim ogonem zakończonym jaskrawym, pomarańczowym kolcem nie było tworem natury. Powstało na zlecenie Cesarzowej i było wynikiem wielu lat pracy czarnoksiężnika. Stwór wyglądał paskudnie, ale niuchał doskonale.
Wyczuwał najsubtelniejsze zapachy – reagując na pojedynczą nawet kroplę potu. Kłamców i zamachowców demaskował zanim zbliżali się do bram pałacu. Odkąd dwa niuchacze pilnowały stołu Cesarzowej – żaden ze służących nie stracił życia kosztując potrawy. Tajemnicze stwory najmniejsze dawki trucizny wykrywały kiedy dania były jeszcze na korytarzu, przed komnatą tronową.
Stworzenia okazały się także niezwykle ważne dla gospodarki i skarbca Archipelagu. Kiedy jeden z nich wyrwał się spod opieki i uciekł z pałacu – bezbłędnie wskazał miejskie paleniska, w których płonęły podejrzane substancje. Pałacowa straż wyłapała w ten sposób wielu szarlatanów, podejrzane indywidua parające się czarną magią i palące niezidentyfikowane zioła, ale także grono mieszkańców zatruwających atmosferę paląc w domowych piecach byle jak i byle czym.
Decyzja Cesarzowej była jasna. Jedynym dopuszczalnym paliwem – był węgiel z kopalni znajdującej się na Archipelagu, którego sprzedaż zasilała fundusz pałacowy. Niuchacze, które bezbłędnie potrafiły wyczuć inne materiały, a nawet węgiel pochodzący z innych, niezidentyfikowanych źródeł nieustannie patrolowały miasto. W ciągu kilku dni na ulicach Archipelagu zrobiło się jakby czyściej. Zniknęły przykre i uciążliwe zapachy. A skarbiec zapełniał się złotymi monetami w o wiele większym tempie niż dotychczas.
– Tego się nie spodziewałam – przyznała Cesarzowa, zadowolona z osiągniętych efektów – Ich możliwości są większe niż oczekiwaliśmy.
Czarnoksiężnik skłonił głowę z uśmiechem przyjmując pochwałę.
– Będą jeszcze lepsze – powiedział cicho – potrzebuję tylko czasów i środków na ich udoskonalenie.
– Będziesz miał wszystko czego ci trzeba!
Niuchaczy było dziesięć i chociaż to w zupełności wystarczało do patrolowania wysp, Cesarzowa marzyła o wykorzystaniu ich na znaczenie szerszą skalę.

c.d.n.
(przeczytaj wszystkie odcinki Dyktatora…)

Tiopental Veritaserum
Dyktator 7 wysp archipelagu Pieśla” – odcinek 72

* Opowiadanie fikcyjne, ewentualne podobieństwo do osób i zdarzeń faktycznych jest przypadkowe.