Krzysztof Turzański - Sława Umińska-Kajdan

2013-03-04

Dyktator – zlekceważony sługus

Tiopental Veritaserum
„Dyktator 7 wysp archipelagu Pieśla” – odcinek 21 (posłuchaj mp3)

 
Iskadar siedział na sali obrad i z całych sił starał się nie pokazywać po sobie żadnych emocji. A czuł się osaczony. Na sali znajdowali się jedynie przeciwnicy dyktatora i przyglądali mu się z ciekawością. Wyraźnie widział ironiczne uśmieszki na ich twarzach. Najchętniej wstałby i wyszedł. A nie mógł. Tuż obok, w sekretnej sali trwało zebranie zwołane przez dyktatora. Siedzieli tam wszyscy jego rajcy. Wszyscy, z wyjątkiem Iskadara. Rajca zacisnął zęby i robił dobrą minę do złej gry.
– O czym tam rozmawiają? O czym debatują? Dlaczego został wykluczony?
Uparcie w myślach szukał swojej winy i nie potrafił jej znaleźć. Przecież był na każde skinienie Stakora. Uległy i usłużny. Sługa idealny.
– Czym zawiniłem? – pomyślał i zgrzytnął zębami Iskadar. Czuł się wystawiony na pośmiewisko i upokorzony. Dostrzegł, że przypatruje mu się Słaumi. Kiedyś byli blisko,nie tak jak marzył, ale przynajmniej ręka w rękę walczyli z dyktatorem. Wtedy czuł, że jest kimś. Teraz nie wytrzymał jej spojrzenia. Opuścił wzrok.
Słaumi mu nie współczuła. Nie znała litości, nie wybaczała zdrajcom. I doskonale rozumiała motywy postępowania Stakora.
– Zdrajców, szpiegów i innych nędzników można wykorzystywać, ale nie wpuszcza się ich na salony.
Kiedy wreszcie otworzyły się drzwi i salę obrad wypełnili rajcy dyktatora, Iskadar odetchnął z ulgą. Przysunął się bliżej szefa grupy. Zaczął się łasić i  znów poczuł się bezpiecznie.

c.d.n.

* Opowiadanie fikcyjne, ewentualne podobieństwo do osób i zdarzeń faktycznych jest przypadkowe.